logo
Mετά τη βροχή


44 Παλληκάρια από την Αττική...

Έβρεχε κι είμαστε λίγοι – βγήκαμε και ήταν καλά

Ναι, παρά τη γκρίνια, η Αττική 2 έγινε. 09.30 Κυριακή και οι πρώτοι είναι ήδη εκεί, στό Μουσείο Οίνου, με βροχή που θα σταματήσει σε λίγο, για να ξαναρχίσει αργότερα, εγγραφές τελευταία στιγμή-τελευταία φορά-παίρνουμε παρουσίες και ξεκινάμε. Για 2η χρονιά οι ποδηλάτες του cycling4wine, 40 μόλις τον αριθμό φέτος, ξεχυνόμαστε στην ευρύτερη περιοχή των Σπάτων αυτή τη φορά. Βγαίνουμε στη Μαραθώνος και ποδηλατούμε προς Ραφήνα. Πολύ καλό οδόστρωμα, όλοι μαζί στις ευθείες και τα κατηφορικά κομμάτια μέχρι τη διασταύρωση της Ραφήνας, όπου κάνουμε αριστερά συην ανηφόρα, έ, εντάξει, δεν είναι τίποτα, ένα χαλαρό χιλιόμετρο-μέχρι εδώ όμως ήταν ιδανική προθέρμανση.

Η Αναστασία Φράγκου μάς περιμένει με τον άντρα της Σάκη να μας γνωρίσει τα κρασιά της, φρεσκοεμφιαλωμένο πολύ καλό σαββατιανό και περσυνή μαλαγουζιά, καθώς και merlot-syrah σε κόκκινο. Τα κρασιά αρέσουν, άλλος εντυπωσιάζεται από το σαββατιανό, άλλος από τη μαλαγουζιά - Νέυλυς, άλλος από τον ερυθρό – Άλυπο. Απλωνόμαστε έξω μ' ένα ποτήρι στο χέρι και κριτσινοσαλαμοτύρι να προλάβουμε να απολαύσουμε τις λιγοστές ακτίνες του ήλιου πρίν ξαναρχίσει να βρέχει. Σε λιγο ξεκινάμε για την κατηφόρα πριν την Αγ. Κυριακή.

Μαραθώνος , αριστερά και αρχίζουν τα δύσκολα. Σπάει το γκρούπ, οι πιο γρήγοροι φεύγουμε μπροστά και φτάνουμε την κορυφή, όπου περιμένουμε τους υπόλοιπους να μη χαθούν, παρ'όλο που τα πράσινα σημάδια είναι στη θέση τους. Κατηφορίζουμε όλοι ή σχεδόν όλοι μαζί μεσα απ' τον οικισμό. Είμαστε μέσα στο πράσινο, που και που κανένα σπίτι, ελιές, αμπέλια, χωράφια, βροχή, κατηφόρες, ισιάδια, αλλά οι αργοί αργούν πολύ, βρε παιδί μου, έχω την εντύπωση ότι χαζεύουν, πάνε με το πάσο τους, όχι ότι δεν μπορούν να πάνε πιο γρήγορα. Σταματάμε ξανά και τους περιμένουμε, συνεχίζουμε, και φτάνουμε στον Εύοινοοο,

... που μας περιμένει ο Σταύρος Κουλοχέρης να μας παρουσιάσει τη δική του εκδοχή σαββατιανού, το ασσύρτικο είναι δυστυχώς-ή ευτυχώς, γιατί ψήνεται- ακόμα στο βαρέλι, τη ρετσίνα του, μια πολύ ανάλαφρη εκδοχή ρετσίνας, ελάχιστο άρωμα δεντρολίβανου, το κόκκινό του-cabernet-merlot- αγιωργήτικο και τέλος το γλυκό του, από λιαστό σαββατιανό. Κι' έχει και κείνο το λιαστό αγιωργήτικο στο βαρέλι...Αρέσει το σαββατιανό, αρέσει κι' η ρετσίνα και το κόκκινο, σκίζει το γλυκό. Απλωνόμαστε στο ευρύχωρο ισόγειο, αρχίζει η ξενάγηση στο υπόγειο μ' ένα ποτήρι στο χέρι και κριτσινοτύρι στο άλλο. Μ' ένα ποτήρι στο χέρι βγαίνουμε και έξω μετά να βγάλουμε τη σχολική φωτογραφία, όλοι μαζί με φόντο τον Εύοινο. Πλάκα πολλή! Νά' ξερες τι μου θύμισες...Έρχεται και ο Δημήτρης που είχε χαθεί, γιατί περασε δύο φορές από τα σημάδια, αλλά πήγαινε γρήγορα και δεν τα είδε...και...

...ξεκινάμε για την οικογένεια Γεώργα. Και να μή νομίσετε ότι πήγαμε από τον κεντρικό δρόμο. Κόψαμε αριστερά μετά τον Εύοινο, μπήκαμε πάλι στα χωράφια γύρω απ' το αεροδρόμιο, δεξιά μετά το εκκλησάκι να αυγατίση η διαδρομή, more αμπέλια και ελιές και ο φωτογράφος στημένος ανάμεσα για να πάρη τις παραπλεύρω, και βέβαια υπό βροχήν, δεν το συζητάω καν. Και επίσης βέβαια στις σατανικές στροφές στα Σπάτα τα πράσινα βελλάκια έχουν σβηστεί... χανόμαστε, βρισκόμαστε... Στου Γεώργα, που μας περιμένει σύσσωμη η οικογένεια με σπιτικό ψωμί από οργανικής καλλιέργειας αλεύρι, ελιές θρούμπες και μουσούντα :τοπική πίτα από σπανάκι και άλλα χόρτα, πικάντικη και χωρίς φύλλο. Από τα χεράκια της κυρίας Γεώργα, φυσικά. Ο κόσμος χαλαρώνει-ναι, πήγαινε γρήγορα και χρειάζεται και χαλάρωμα, τελος πάντων-τρώει και πίνει, δοκιμάζει σαββατινό, ρετσίνα, γλυκό και syrah,ο Δημήτρης πληθωρικός, αγορεύει, αλλά κάποια ώρα ξεκολλάμε και παίρνουμε τον κεντρικό δρόμο για το...

...Κελλάρι Παπαχρήστου, όπου μας περιμένει ο Γιώργος να μας παρουσιάσει τα κρασιά του, σε ένα πολύ ζεστό χώρο με αντίκες και στρωμένα χαλιά παντού. Ο κόσμος χαλαρώνει στους καναπέδες και τα χαλιά με τα ποτήρια στο χέρι και δοκιμάζει σαββατιανό, chardonnay, sauvignon blanc, cabernet και γινόμαστε μια παρέα. Χαλαρώνουμε, ζεσταίνουμε το κοκκαλάκι μας, πίνουμε το κρασί μας, που μας αρέσει και καθυστερούμε όσο μπορούμε την αναχώρηση. Μας περιμένουν όμως και ξεκινάμε για το...

...Μουσείο Οίνου, που μας περιμένουν ο Κώστας και ο Σπύρος Μάρκου, να μας κεράσουν ένα αλλιώτικο σαββατιανό : έχει περισσότερα αρώματα και πιο στρογγυλό σώμα γιατί έχει και chardonnay : σουξέ στο πλήθος. Μετά trebbiano και πολύ καλό merlot και μοιράζουμε τα μπλουζάκια. Ο Σπύρος μας κατεβάζει και μας ξεναγεί στο μουσείο αρκετή ώρα : είναι γεμάτο από πολύ παλαιά εργαλεία οινοποίησης και άλλα γεωργικά εργαλεία, και μια μηχανή φιλτραρίσματος, που παρά την παλαιότητά της έχει απολύτως σύγχρονη σύλληψη. Πολύ αξιόλογη δουλειά. Ανεβαίνουμε επάνω και είναι ώρα. Μαζευόμαστε και σιγά-σιγά αραιώνουμε.

Σας ευχαριστώ όλους,

ποδηλάτες και οινοποιούς,

μπορεί να τα ξαναπούμε τα μέσα του Μάη στις Ανοιχτές Πόρτες που ωργανώνει η ΕΝΟΑΑ ( Ένωση Οινοπαραγωγών Αμπελώνα Αττικής )